Premium

Cold Case Team boekt succes en brengt verdachte van overval Blaricum in Brazilië voor de rechter: ’Hier komt hij niet mee weg’

Cold Case Team boekt succes en brengt verdachte van overval Blaricum in Brazilië voor de rechter: ’Hier komt hij niet mee weg’
De Vliegweg in Blaricum.
© Foto Studio Kastermans/Ben den Ouden
Blaricum

Een unieke zaak, maandag in Brazilië. Hier staat een man terecht die ervan wordt verdacht een gewapende overval te hebben gepleegd op een woning aan de Vliegweg in Blaricum, ruim veertien jaar geleden. Hierbij raakten de twee bewoners gewond. De zaak is zo’n twee jaar geleden opgepakt door het Cold Case Team van de Politie Midden Nederland. Het is voor het eerst dat een ’oude’ Nederlandse zaak via deze route in het buitenland voor de rechter komt.

„Hoe lang het ook geleden is, waar ter wereld je ook zit, wij komen achter je aan en dan ben je aan de beurt”, zegt Rob Boon coördinator van het Cold Case Team. „Ja, die boodschap willen we wel even heel duidelijk neerzetten.”

Hij vertelt hoe het team twee jaar geleden een inventarisatie maakte van alle onopgeloste zaken die er nog lagen. En daar zat deze overval in Blaricum ook bij.

Boon: „Het is een sterk dossier, met een vergrijp waar je in Nederland minimaal twaalf jaar voor zou krijgen. De man is destijds ook op een Europese opsporingslijst gezet. Maar toen hij via Portugal naar Brazilië bleek te zijn gevlucht, werd het een lastig verhaal omdat Nederland geen uitleveringsverdrag heeft met dat land.”

Boon vertelt dat de zaak nu voorkomt na ’relatief eenvoudig recherchewerk’: „We zijn gewoon gaan bellen met Brazilië en hebben de overheid gevraagd of deze verdachte daar toevallig woont. Dat bleek het geval.”

Boon weet niet hoe de verdachte uiteindelijk is opgepakt. „Dat gaat dan verder buiten ons om. Wij hebben het hele strafdossier laten vertalen, en overgedragen aan de Braziliaanse overheid. De uitkomst is dat de verdachte maandag voor de rechter staat.”

Cold Case Team boekt succes en brengt verdachte van overval Blaricum in Brazilië voor de rechter: ’Hier komt hij niet mee weg’
Carolijn Bergman.
© Eigen foto

Toen Carolijn Bergman maandagochtend Rob Boon op Radio 1 het verhaal van de overval hoorde vertellen, emotioneerde het haar toch. „Ja, heel gek. Het is al zo lang geleden, en ik heb het vaak aan mensen verteld. Maar als iemand anders jouw vertelt, dan denk je toch: het is eigenlijk heel heftig geweest’. ’’

Bergman klinkt nuchter en strijdvaardig. „’Eindelijk gerechtigheid. Hij komt er niet mee weg’. Dat dacht ik ook vooral vanmorgen. Want een woningoverval is zo’n ongelooflijke inbreuk op je privacy, dat is echt onvoorstelbaar. Dat iemand zomaar jouw plek kan binnendringen, je veiligheid afpakt, dat is echt verschrikkelijk.”

Masker

Ze gaat terug naar die 18e augustus 2005. De Vliegweg in Blaricum, waar ze met haar inmiddels ex-man woonde.

„Ons tweejarige dochtertje was een dagje extra op de kinderopvang. We waren het huis aan het verbouwen, en die dag werd alles geschilderd. Dan wil je geen kleintje in de buurt hebben. Ik denk dat het half vier ’s middags was. Alle deuren stonden nog open vanwege de werkzaamheden. Mijn ex was eerder thuis uit zijn werk en even boven op bed gaan liggen omdat hij zich niet lekker voelde. Ik was beneden in het bijgebouw - daar zit het kantoor - toen ik een man met een masker en een wapen richting het huis zag lopen. Eigenlijk herkende ik hem meteen aan zijn rugzak. Die was nogal speciaal.”

Ze vertelt hoe overvaller naar haar toe loopt, haar mond dichtplakt met ducttape en haar meeneemt naar de keuken waar hij haar vastbindt aan een stoel. Het lukt haar om wat ruimte tussen haar polsen te houden, waardoor ze zich later kan losrukken. „Ik weet ook niet waarom in dat kon, of daaraan dacht. Ik was gewoon zo rustig, zo kalm.”

De paniek slaat toe als ze ziet dat de overvaller naar boven gaat waar haar ex ligt te slapen. „Ik kon hem niet waarschuwen en hij had geen idee wat hem te wachten stond. Echt geen idee!” Dat haar ex weerstand zou bieden, daar had de overvaller nooit op gerekend, denkt ze. „Ze hebben echt gevochten. Uiteindelijk is mijn ex daardoor van de trap gevallen.”

Intussen is het Carolijn Bergman zelf gelukt los te komen van de keukenstoel. „Er kwam een soort oerkracht over me. ’Jij moet hier weg’. Dat is het enige wat ik dacht. Dus ben ik samen met mijn ex achter hem aan gegaan. We hebben hem op het tuinpad geslagen met een schep. Tot hij mij ineens met iets scherps in mijn hand stak. Eerst had ik het niet eens door. Maar hij had een pees geraakt en het bloed stroomde eruit.”

Het lukt de overvaller weg te komen in een vluchtauto. Eerst naar België, dan naar Portugal om vervolgens naar Brazilië te verdwijnen.”

Slachtofferhulp

Nee. Carolijn Bergman heeft eigenlijk niet echt geleden onder het hele voorval, vertelt ze. „Ja, misschien in het begin, in vlagen. Ik heb ook wel hulp gehad van Slachtofferhulp en een psycholoog, hoor. Maar niet lang. Volgens mijn psycholoog was dat niet nodig omdat we de rollen hadden omgedraaid. Ik had teruggevochten, was dus geen slachtoffer. Dat schijnt enorm belangrijk te zijn voor de verwerking. Ik moet wel zeggen dat ik altijd het gevoel van een ’open einde’ had.’’

,,Achteraf denk ik wel eens: het was eigenlijk allemaal hartstikke amateuristisch. Het masker dat hij op had. Ik denk dat hij dat gewoon bij een feestwinkel had gehaald, of zo.’’

Wat hij nou precies wilde, waar hij naar op zoek was? Ze heeft geen idee. ,,Geld waarschijnlijk. Ik herinner me wel dat hij een paar keer vroeg waar mijn dochtertje was. ’She is not at home’, heb ik geroepen. Of hij plannen had om haar te kidnappen? Ik weet het niet. Maar het is me wel bijgebleven.’’

Ze vertelt hoe ze in de loop van de jaren steeds contact heeft gehouden met de recherche.

IJzersterk

„Heel fijn. Fantastisch. Ze hebben het allemaal zo goed aan gepakt. Eens in de zoveel tijd werd er over de zaak gesproken, werd bekeken of er nog ontwikkelingen waren. Tot ik twee jaar geleden opnieuw werd gehoord door het Cold Case Team. Zij stelden vast dat mijn verhaal nog precies zo was als toen, en dat het een ijzersterke zaak was.”

Dat het oprakelen van zo’n heftige gebeurtenis als een overval emoties kan losmaken, is voor Rob Boon, coördinator van het Cold Case Team Politie Midden Nederland geen verrassing.

„Dat zien we vaak. En we weten ook dat het voor de betrokkenen heel belangrijk is dat het goed wordt afgerond. Wat de uitspraak ook zal zijn, ik weet in ieder geval dat de politie er alles aan heeft gedaan. Dat is voor mij het belangrijkst.”

Net binnen