Premium

Het alledaagse onder een vergrootglas in speelse popliedjes van The Grey Pants

Het alledaagse onder een vergrootglas in speelse popliedjes van The Grey Pants
Henk Koorn en Elke van Zevenbergen: The Grey Pants.
© Foto Emily Blickem

De tweede plaat van het Haagse popduo The Grey Pants, ‘We Love Ria’, staat vol kleine liedjes. Twaalf, die samen minder dan een half uur klokken. Aanstekelijke liedjes, gemaakt met weinig instrumenten. En ook de onderwerpen waarover gezongen wordt zijn klein: alledaagse waarnemingen en intermenselijke misverstanden die door een vergrootglas worden bekeken.

Eigenlijk in alles het tegenovergestelde van bijvoorbeeld het ambitieuze nieuwe dubbelalbum van Nick Cave and the Bad Seeds die die de grote vragen van leven en dood bezingt, al zijn beide platen toevalligerwijs wel op dezelfde dag, begin oktober verschenen.

The Grey Pants zijn Henk Koorn, al dertig jaar frontman van de rockgroep Hallo Venray en actief in een handvol andere projecten, en de jonge singersongwriter Elke van Zevenbergen die in 2013 de Sena Performers Grote Prijs van Rotterdam won. Koorn werd in het verleden vaak geprezen omdat hij in zijn volwassen muziek toch een soort kinderlijke naïviteit wist vast te houden. Voor de muziek van Van Zevenbergen geldt iets vergelijkbaars. Dat klikt.

,,Ik klopte op een gegeven moment bij Henk aan om wat van mijn liedjes in zijn studio op te nemen’’, vertelt Van Zevenbergen. ,,We gingen samen zitten schrijven en spelen en van het één kwam het ander.’’ Een ontstaansgeschiedenis die al even eenvoudig klinkt als het resultaat.

,,Dat het zo ‘klein’ zou worden was geen bewuste keuze’’, vervolgt de songschrijfster. Koorn knikt: ,,Je moet roeien met de roemen die je hebt. En wij hadden op dat moment onze twee gitaren en een keyboardje uit de jaren tachtig met wat gekke geluiden en ritmes. Toen we na een tijdje ook gingen optreden hebben we het nog even met een drummer geprobeerd. Maar die zei zelf al snel: Jullie moeten het gewoon met z’n tweeën doen...’’

Karakteristiek

In 2018 verscheen het debuutalbum van het duo, ‘It was from my Nephew but now it’s Mine’. De titel is karakteristiek en komt uit het liedje ‘Grey Pants’. Henk en Elke bezingen zijn favoriete grijze broek die Henk ooit van zijn neef kreeg en die hij soms wel een maand achtereen draagt. Dat is het hele verhaal.

,,Wat ik met The Grey Pants doe is lichter dan wat ik met Hallo Venray speel’’, zegt Koorn. ,,Minder decibellen!’’

,,Maar je moet er niet te gemakkelijk over denken, hoor’’, vult Van Zevenbergen aan. ,,Je bent snel geneigd om iets ‘te mooi’ te willen maken.’’

Koorn knikt: ,,De kracht zit juist in de duidelijkheid en de eenvoud. Daarom schrappen we ook vaak in teksten. Het kan over alles gaan. Maar het verhaaltje is belangrijk voor ons.’’

,,Het zijn eigenlijk een soort stukjes dagboek. Dingen die we samen meegemaakt hebben, of waarover we praten’’, zegt Van Zevenbergen. ,,En als we zo’n liedje dan zingen moeten we die situatie eigenlijk weer vanzelf voor ons gaan zien.’’

Zo gaan een aantal liedjes op ‘We Love Ria’ over een vakantie van het tweetal in Italië. Het liedje waaraan de plaattitel is ontleend is weer karakteristiek. Henk en Elke zitten in een koffiehuis dat ‘Loveria’ heet en vragen zich af of Ria de naam is van de barvrouw of dat een loveria zoiets is als een pizzeria.

Enthousiast

Een ander, iets steviger, maar net zo speels nummer heet ‘P Finger Jason’. ,,We waren een keer met de auto in Deventer en stopten om aan iemand de weg te vragen. Die man zag Henk en zei: ‘Hee, P Finger Jason’ en werd helemaal enthousiast,’’ vertelt Van Zevenbergen. ,,Hij bood ons zelfs koffie aan. Later hebben we geprobeerd te googelen wie P Finger Jason was, maar daar zijn we nooit achter gekomen. Misschien hebben we het wel gewoon verkeerd verstaan.’’

Maar hoe simpel dat gegeven ook is, het was wel weer genoeg voor een liedje. ,,Ja, heel minimalistisch’’, reageert Koorn.

Eigenlijk lenen de microverhaaltjes van The Grey Pants zich perfect om in het Nederlands te zingen. Hebben ze dat wel eens serieus overwogen? De twee schudden gelijktijdig het hoofd. ,,Maar we zouden het er inderdaad eens op kunnen wagen’’, zegt Koorn aarzelend.

Elke: ,,O jee...’’

Concerten (selectie): 11/10 So What, Gouda, 16/10 De Drommedaris, Enkhuizen; 19/10 Rietveld Theater, Delft, 24/10 De Nieuwe Anita, Amsterdam, 15/12 Paard van Troje, Den Haag.