Premium

Column Richard Kemper: Afscheid

Column Richard Kemper: Afscheid

Mijn 14-jarige zoon vertelde van de week dat ie in zijn ’grote en ongeëvenaarde wijsheid’ had besloten om zijn kamer voortaan niet meer op te ruimen.

Toen ik ongeveer net zo onnozel keek als Frans Bauer bij ’De Slimste Mens’, zei hij dat ie dit van Donald had. Ik legde uit dat hij inmiddels toch moest weten dat stripboeken niet de echte wereld zijn. Dit was zijn beurt voor een ’WTF?’-blik en hij zei: „Trump, lampie.”

Aha. Wat lijkt het me heerlijk om zo overtuigd te zijn van jezelf als de president van Amerika. Hij zei dit deze week inderdaad richting Turkije toen hij zijn troepen uit Syrië terugtrok en een troep achterliet. Turkije walst inmiddels vrolijk over de Koerden heen, die zich vast kunnen klampen aan Trumps belofte dat ie nu de Turkse economie gaat vernietigen.

Er is straks in heel Turkije geen flesje Coca-Cola meer te krijgen! Toch een troostrijke gedachte als net je zoon of geliefde aan flarden is geschoten. Maar Trump dacht: wat doe ik in Syrië als ze me thuis proberen te lynchen, en vertrok.

Het was sowieso de week van het afscheid. Burgemeester van Den Haag mevrouw Krikke zwaaide af naar aanleiding van het uit de hand gelopen vreugdevuur en liet ons achter met de - nu al - beste woordspeling van de maand in haar afscheidsvideo: „Het zal niemand zijn ontgaan dat ik zelf ook onder vuur lig...” Klasse die zelfspot.

Heilige Maria Thieme moest daarentegen vooral huilen om haar vertrek. En velen met haar. Opeens leek iedereen vergeten met hoeveel scepsis en gegiechel ze destijds werd ontvangen in de landelijke politiek. En hoeveel kritiek haar partij kreeg door het onevenredig grote aantal Kamervragen en moties die ze indienden en volgens collega’s het politieke proces totaal ontwrichtten. Niets was er nog van deze kritiek te horen tijdens de afscheidsspeech van de Kamervoorzitter.

Blijkbaar stemt afscheid mild. Marianne werd zelfs benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. U weet wel, de familie die de hobbyjacht waartegen Thiemes partij zo hartstochtelijk strijdt, decennialang zo’n beetje in z’n eentje in stand heeft gehouden. Zou Marianne overigens weten dat het zilver van haar lintje traditiegetrouw wordt opgepoetst met onverdoofd geplukte struisvogelveren? Of stemt haar vertrek haar zelf ook zo mild?

Ook na het zelfgekozen afscheid van het leven van Ella Vogelaar waren de loftuitingen niet van de lucht, niet in de laatste plaats van haar eigen club. „Een geliefde partijgenote die zich met ziel en zaligheid op elke taak stortte. We gaan haar missen”, was de reactie van de partij die in 2008 het vertrouwen in haar opzegde. Zou Ella het geloven?

Hoe dan ook, er zijn ook tal van zaken waar we nog geen afscheid van kunnen nemen, hoe graag we het ook zouden willen: ex-VVD’er Haga, die gedraagt zich als een verwende huurder die zijn stoel niet uit wil, vuurwerk, stikstof en appen op de fiets. Bijna 1 miljoen euro aan boetes in amper twee maanden leverde dat laatste op.

Reken eens uit hoeveel zorg, politiemensen en leraren we daarvoor op jaarbasis kunnen inkopen? Ik zeg: zo snel mogelijk starten met de campagne ’Hou je mobiel in de hand voor een beter Nederland’! En tot slot zijn we na de Televizier Ring ook nog niet af van Chateau Meiland denk ik. Of vrees ik? Daar ga ik met mijn grote en ongeëvenaarde wijsheid nog maar even over nadenken.

Net binnen