Geleefd: Klokkenmaker Fred de Valk verstond de kunst om zijn tijd optimaal te gebruiken

Geleefd: Klokkenmaker Fred de Valk verstond de kunst om zijn tijd optimaal te gebruiken
Fred de Valk
© Marjolijn Lamme

Geleefd

Naam: Fred de Valk

Geboren: Laren NH, 23 juni 1935

Overleden: Hilversum, 21 juli 2019

Het is met tijd zoals met geld: je zou er meer van willen hebben. Klokkenmaker Fred de Valk verstond de kunst om zijn tijd optimaal te gebruiken.

Wat hij allemaal niet gedaan heeft. De oude lantaarns van de Larense St Jansprocessie deed hij weer stralen. Hij gaf verroeste Comptoise klokken die hij uit Frankrijk haalde een nieuw leven. En met gevoel voor humor liet hij in zijn achtertuin in het donker soms een doodskop oplichten. De Valk was een soort kunstenaar, een creatieve vakman, maar ook vindingrijk, speels en ondeugend.

Zijn vader had een tabakszaak in Laren. Fred was de vierde van zeven kinderen. Tegenover het gezin was de juwelierszaak waar Fred aan de slag ging. Maar hij bezocht ook de vakschool in Schoonhoven en nam in de avonduren opdrachten aan van andere juweliers. Hij werkte keihard. Soms ging hij een hele nacht door, terwijl zijn moeder dacht dat haar zoon rustig lag te slapen. De Valk begon vervolgens zijn eigen zaak aan de Nieuweweg in Laren, om vrij snel daarna- heel gedurfd - een pand op de Brink te kopen: een toplocatie. Hij maakte naam met zijn ontwerpen, maar ook omdat hij overal een oplossing voor had. ’Wat Fred niet repareren kan, geef dat maar aan de vuilnisman’, zo werd over hem gezegde.

In 1975, op zijn veertigste verjaardag, trouwde Fred met zijn tweede vrouw Ria. Zij kwam bij hem in de winkel werken, ’want een juwelierszaak kan eigenlijk niet zonder een vrouwelijk oog’. Na twaalf jaar verkochten zij het pand aan de Brink en kochten een huis in Hilversum met een grote werkplaats erbij, waar Fred zijn vak kon blijven uitoefenen.

Meer tijd

Maar De Valk had zoveel meer in zijn mars en daarvoor kreeg hij in Hilversum meer tijd. Aan de hoge zendmasten bij zijn huis kon je zien dat hij zendamateur was. Als het moest klom De Valk tot op hoge leeftijd in die masten omhoog. Ook ontstond meer ruimte voor judo - hij was drager van ’de zwarte band -1e dan - hardlopen, tennis en squash. Hij was voorzitter van de Schietvereniging in Bussum, waar hij postuum erelid van is geworden. En alsof dat alles nog niet genoeg was, maakte De Valk ook graag tijd voor de caravan, de boot, het fietsen, wandelen en vakanties naar Madeira. Ria daarover: ,,Hoe ouder we werden, hoe actiever we werden. Toen we jonger waren lagen we tijdens vakanties op het strand, later waren de vakanties louter gevuld met activiteiten.”

In 1989 werd Fred de Valk getroffen door een hartinfarct, later gevolg door enkele herseninfarcten. Hij overleefde. Maar vier jaar voor zijn overlijden werd dementie geconstateerd. Autorijden mocht niet meer en ook zijn vergunning om in huis voor de schietvereniging een wapen te hebben werd niet verlengd. Een hard gelag. Toch ging hij met die dementie creatief om. Hij wist het van zichzelf, maar zei dan tegen zijn vrienden: ,,Zeg het maar niet tegen Ria’’. En met enige diplomatie handelde ook Ria. Zij wilde hem er niet steeds mee confronteren. Dus was haar motto: ,,Ga nergens tegenin. Blijf in het moment. Maak het niet erger dan het is.” Ria heeft haar Fred tot het laatst toe zelf thuis kunnen verzorgen. Als het een kunst is om je tijd goed te gebruiken, dan zijn Fred en Ria de Valk grote kunstenaars.

Net binnen