Column In 60 seconden: Jeugdige tranen om kerstklassieker Flappie

Dit is mijn tijd. Mijn favoriete maand. Mijn hart gaat sneller kloppen van foute kersttruien, de kerstshow van de Intratuin en van de kerstliedjes op Skyradio. Mijn favoriete onderdeel van december blijft glühwein drinken op de kerstmarkt en schaatsen op de naastgelegen ijsbaan.

Mijn vierjarige dochter is ook een groot fan van de decembermaand. Zij wil het liefst elke dag naar de nostalgische kermis. Daarnaast ziet de stad met al z’n lichtjes eruit als een sprookjesdorp uit een van de tekeningen van Anton Pieck.

De belangrijkste traditie is het halen van de kerstboom en die gezamenlijk optuigen. Wanneer ik met mijn dochter in de auto zit om een kerstboom te gaan kopen, maakt mijn hart een sprongetje als ik een jongere Youp op de radio hoor: Flappie. Nostalgie alom. De geur van kerst bij mijn ouders dringt zich aan me op. Mijn vaders pijp, mijn moeders gebraden kip, de geur van dennennaalden en open haard.

Vrolijk zing ik mee. Tot ik in mijn achteruitkijkspiegel kijk. Daar op de achterbank zit een vierjarig meisje met een foute kersttrui aan en een bleek gezicht. ,,Mama, eet de papa van dat jongetje het konijn echt op?’’ Er springen tranen in haar ogen. ,,Ja, maar luister maar eens naar het einde’’, probeer ik nog grappend. Maar die grap gaat haar boven de pet.

Ik denk aan onze eigen konijnen, die vrolijk bij ons in de tuin rondhuppelen. Mijn dochter doet dat blijkbaar ook: ,,Ik zou Timmie en Hippie nooit opeten! En kippenvlees is toch van een kip? Nou, dat hoef ik ook niet meer! En ik eet ook geen varken meer. Dat is zielig.’ Iemand nog een goed vegetarisch kerstmenu? Alvast bedankt! En zalige kerst!