De Elastiek Regeling voor alle Groningers | column

Joost Prinsen

Ik heb mijn columns van de afgelopen maand nog eens bekeken. Veel geklaag en gemopper. Over te ingewikkeld taalgebruik, pijn in mijn rug en kranten die niet meer op de afgesproken tijd komen. Mijn vrees een zeurende oude man te worden is ongegrond: ik ben het al. Ik beloof een vrolijk stukje komende week, meer kan ik vandaag niet doen.

Het gas in Groningen, daar wil ik het even over hebben. Want ik ben ervaringsdeskundige. Ik woon vlakbij Schiphol. En wie net als ik jarenlang het wel en wee van Schiphol heeft gevolgd, weet precies hoe het de Groningers zal vergaan. We laten verder de lamentabele excuses van Rutte en Blok voor wat ze zijn. We ergeren ons niet aan hun gratuite begrip voor mensen die zij met de ellende opzadelen. Ik vermoei u evenmin met de processen waarmee de Groninger Commissaris van de koning dreigt. Wij bespreken vandaag de Elastiek Regeling.

Waarover werd onderhandeld tussen Schiphol en de omwonenden? Over het aantal startbanen en de vraag wanneer de nacht begint en eindigt. Daarvoor is overigens de uitdrukking ‘de randen van de nacht’ uitgevonden, een taalvondst waar zelfs een makelaar jaloers op kan zijn. Ook is er een aantal vliegbewegingen vastgelegd (haha) tot ik meen 2025. Het geheel aangevuld met de geluidsoverlast van de motoren die niet boven een vaste marge heen mocht gaan.

Het beroerde voor de omwonenden was en is dat al die zaken rekbaar zijn als elastiek. De nacht begon pas ver voorbij het middernachtelijk uur, er kwamen startbanen bij, het aantal vluchten nam toe. En voor de berekening van de geluidsoverlast werden ook gebieden meegeteld waar alleen koeien graasden.

Over naar Groningen. Het elastiek daar heet strenge of minder strenge winters: de randen van de temperatuur. De stikstoffabriek die maar niet open wil gaan zijn de vliegtuigmotoren die maar niet ophouden lawaai te maken. De contracten om gas te leveren aan Duitsland vergelijk ik met de landingsrechten van buitenlandse vliegmaatschappijen. En de favoriete deadline voor het sluiten van de gaskraan is ook 2025, misschien heeft de overheid een voorkeur voor dat jaartal. De hoeveelheid te winnen gas ten slotte is even onderhandelbaar als het aantal vliegbewegingen.

Ik neem de overheid al dat geschuif met hun afspraken van elastiek niet eens kwalijk. Wat ik ze kwalijk neem is dat zij steeds weer beloften doet waarvan bij voorbaat duidelijk is dat ze niet waar te maken zijn.

Beste Groningers: wie van u gelooft dat de ellende met het gas de komende jaren zal ophouden, kom even praten met iemand bij ons in de buurt. En gelaafd aan een treurige maar rijke bron zult u huiswaarts keren.

Net binnen