En weg is Khadija Arib, en zo sneuvelt het laatste bastion van politieke waardigheid | commentaar

Khadija Arib.© ANP

Jan ’t Hart

Naast alle crises die het land ‘rijk’ is, hebben we er toch nog eentje bij kunnen bedenken: de Tweedekamervoorzitterscrisis. We buitelen over elkaar heen om de woon-, energie-, asiel-, etceteracrises te lijf te gaan en dan hoop je dat de leiders rustig blijven om ons door deze moeilijke periode te loodsen.

Helaas, de wanorde in het nationale politieke spectrum is groter dan ooit. Wellicht hebben de onmacht om problemen op te lossen en de voortdurende politieke chaos met elkaar te maken, maar het zou andersom moeten zijn: hoe groter de problemen, hoe rustiger en voortvarender politici moeten handelen.

Het was ons bovendien beloofd: we zouden een nieuwe bestuurscultuur krijgen, de vele incidenten tijdens de totstandkoming van het kabinet ten spijt. Buitelen de politici toch over elkaar heen, dan is er nog altijd het instituut Kamervoorzitter om in te grijpen en de orde te handhaven. Het land is decennialang gezegend geweest met Kamervoorzitters die met gezag Kamer- en kabinetsleden in het gareel wisten te houden.

Oud-Kamervoorzitter Khadija Arib (PvdA) paste uitstekend in die traditie. Maar haar statuur kreeg een deuk vanwege het onderzoek dat het voltallige presidium van de Kamer onder leiding van de onzeker acterende huidige Kamervoorzitter Vera Bergkamp naar Arib heeft ingesteld omdat ze voor een verziekt arbeidsklimaat zou hebben gezorgd.

Bergkamp en haar presidium, inclusief PvdA’er Nijboer, besloten daartoe – o ironie – na advies van landsadvocaat Pels Rijcken die vorig jaar zelf een onderzoek aan de broek kreeg vanwege de sociale onveiligheid (onder andere intimidatie en racisme) op het eigen kantoor.

We weten nog niet of Arib inderdaad grenzen heeft overschreden. Jammer is zonder meer dat ze met veel bombarie dit weekend uit de Kamer is gestapt mede vanwege te weinig steun uit haar eigen partij. Weglopen maakt geen sterke indruk; ze laat ook haar kiezers in de steek. Als Kamervoorzitter kapittelde ze met die reden menig parlementslid dat vroegtijdig de zetel opgaf. Arib beschadigd, Bergkamp beschadigd. En zo sneuvelt het laatste bastion van de politieke waardigheid, die van de Kamervoorzitter.

Net binnen