Kees Schoutens geeft workshops beeldhouwen in zijn ’mancave’

© Foto Erna Faust

Nina Bakker
Rijnsburg

Die speciale stoel, het uitzicht, je werkplek of dat schuurtje. Wat maakt dat jij je thuis voelt? Waar ben jij ’lekker thuis’? Dat vragen we aan Kees Schoutens. In zijn ’mancave’ geeft hij beeldhouwworkshops.

Wanneer we in Rijnsburg in de zelfgebouwen houten schuur en atelierruimte van Kees binnenkomen, ruikt het er direct naar hout. Niet gek, want het huisje is met hout gebouwd en ook staan er zelfgebouwde houten stoelen. Met een kop koffie in de hand moet er eerst even een stukje worden voorgelezen uit een boekje ’365 dagen Tao’.

„Dat doe ik altijd, als mensen binnenkomen. Je moet eerst even landen voordat je aan de slag gaat”, legt Kees uit. Het boek staat vol met wijsheden. Toch is Kees naar eigen zeggen niet per se spiritueel ingesteld. „Maar ik vind het mooi om daarmee te beginnen en er even over na te denken.”

Het huis van Kees en zijn vrouw werd in 2018 gebouwd door architect en zwager van Kees; Wim Klaassen. Voor Kees moest er ook een atelier komen waar hij zich kon uitleven met houtbewerking en beeldhouwen. In zijn ’mancave’, zoals hij het graag noemt, geeft hij regelmatig workshops beeldhouwen.

Toch heeft Kees een heel andere achtergrond. Tot zijn zestigste heeft hij gewerkt als accountant. „Op een gegeven moment was ik het behoorlijk zat. Regels werden strenger. Als mensen iets hadden bereikt, maar ze voldeden niet aan de regels, moest ik het toch afkeuren. Zo ben ik niet. Als je het altijd op dezelfde manier hebt gedaan en je moet dat veranderen, valt het behoorlijk tegen.”

Via een persoonlijke ontwikkelingstraining ontdekte Kees zijn passie voor beeldhouwen. „Eén van de begeleiders, Luuk, is beeldhouwer. Hij zei: ’als je tot rust wil komen, moet je gaan beeldhouwen’. Ik dacht eerst: dat is niks voor mij. Ik ben niet creatief. Toch ben ik eraan begonnen. Ik deed het een week en vond het toch wel héél leuk.”

Het beeldhouwen deed Kees steeds vaker. Hij ging een paar weekenden naar een werkplaats en ook in Frankrijk ging hij beeldhouwen. „Ik vond het zó leuk, dat ik ook klanten meenam om te beeldhouwen. Je hebt op een andere manier contact, omdat je bezig bent en ondertussen iets voor jezelf creëert. Toen dacht ik: wat zou het leuk zijn zelf cursussen te geven.”

Bij een persoonlijk begeleider - en intussen vriend - heeft Kees cursussen gedaan en geassisteerd. Nu geeft hij in zijn schuur beeldhouwcursussen voor maximaal vijf personen. „Niet te massaal, dan heb je meer persoonlijk contact en kun je ze beter begeleiden. Ondertussen werk ik ook aan mijn eigen projecten, je wil ook niet dat iemand de hele tijd op je vingers kijkt.”

Houtbewerken doet Kees vooral voor zichzelf. „Maar het begeleiden bij de beeldhouwworkshops vind ik het leukst. Het begint met het uitzoeken van de steen. Dat is eigenlijk het belangrijkste. Je houdt het vast en kijkt even. Mensen maken vaak mooie dingen. Soms zit er ook een verhaal achter. De steen die je kiest past vaak bij je als persoon. Soms zijn er van die weerbarstige stenen. Dan ga je een gesprek aan. Herken je die weerbarstigheid? Heb je zelf ook zulke kanten en hoe ga je daarmee om? Soms zijn er stenen waar je heel geduldig voor moet zijn. Er kunnen stukken afspringen. Dan moet je door met wat je hebt. Uiteindelijk zijn ze de hele dag bezig geweest en staat het beeld gepolijst en gewassen op een sokkel. Het is mooi te zien hoe blij mensen zijn met wat ze zelf hebben gecreëerd.”

Kees is op dit moment bezig met het maken van oloïdes: een klein, glad en zacht figuur in een driedimensionale druppelvorm die gemakkelijk in de hand ligt. „Het is wiskundig, met lijnen en een bepaalde manier van afsnijden, raspen en polijsten. Ik probeer steeds iets anders uit.”

Net binnen